Home » Actua, Analyse, Wielrennen

Wielerpraatje: Strade Bianche

door Extrasport op maart 6, 2015 – 08:53Geen Reacties

Strade Bianche, Parijs-Nice en Tirreno-Adriatico: wat er op het programma staat tussen het Vlaamse openingsweekend en Milaan-San Remo mag er best wezen. Een vooruitblik in vraag en antwoord kan dus niet ontbreken.

Won vorig jaar de Strade Bianche: Michal Kwiatkowski – © Wikimedia Commons

Omdat elke vergelijking toch tekort schiet, geen vraag over de Omloop van afgelopen zaterdag. Daarom meteen de blik vooruit: is er plaats voor een wielerwedstrijd over grindwegen anno 2015?

Eén eendagswedstrijd in een wielerseizoen: waarom ook niet? Maar bij een wildgroei aan koersen over grindwegen heeft niemand baat. Een eendagswedstrijd heeft nood aan een typisch, eigen karakter. Iets waar het onlosmakelijk mee geassocieerd wordt. Parijs-Roubaix, kasseien. Milaan-San Remo, Poggio. Waalse Pijl, Muur van Hoei. Kuurne-Brussel-Kuurne, in slaap dommelen. Ronde van Vlaanderen, Muur van Geraardsbergen. Scheldeprijs, valpartijen. En ga zo maar door. Deze zaken markeren de identiteit van een koers. Zijn deze er niet, dan zou het om eender welke andere wedstrijd kunnen gaan.

 

De Strade Bianche heeft een duidelijke identiteit en is zo in korte tijd kunnen uitgroeien tot een wedstrijd met de allures van een klassieker, wat nogmaals bewijst dat wielrennen meer is dan zomaar blind en om ter snelste de pedalen geselen. Traditie en de plaats van het gebeuren zijn factoren die allesbepalend zijn voor het aanzien en de beleving van een wielerwedstrijd. Dat is ook de reden waarom een koers in Qatar of Peking of concepten die meer gelijken op Formule 1 dan op wielrennen nooit de begeestering zullen opwekken van een Ronde van Vlaanderen of een Tour de France. Dan mag je er nog een zak met miljoenen euro’s naar gooien. Het wielrennen blijft in de eerste plaats een sport voor romantische zielen. Voor boekhouders en economen is er dan nog weinig plaats.

 

Alvorens je helemaal op dreef geraakt terug naar de actualiteit. Je zou ook kunnen zeggen: doe gewoon eens even normaal en rijd zoals elk weldenkend mens over geasfalteerde wegen in plaats van grindwegen op te zoeken.

Klopt. Daarom dat één Strade Bianche ook voldoende is. Er is ook nog wel de Tro Bro Léon, één van de duizend Franse eendagswedstrijden in een wielerseizoen, die over grindwegen gaat. Maar deze wedstrijd kent de pech op dezelfde dag als de Amstel Gold Race verreden te worden. De wielersport heeft zo al meer dan genoeg de neiging om de toekomst in het verleden te zoeken. Een negatief neveneffect van de populariteit van de Strade Bianche is dat het organisatoren van andere koersen op ideeën brengt. Zij zien een succesrecept en wrijven zich in de handen. Organisatoren van grote rondes die het parcours voorzien van grindwegen of Noord-Franse kasseien, zouden automatisch voor twee jaar geschorst moeten worden. Een grote ronde is zo al slepend en moordend genoeg dat je professionele wegrenners niet ook nog eens een veldrit moet laten rijden. Ja maar, het is anders allemaal zo saai. Er heeft a) niemand u verplicht om 120 kilometer te kijken. En b) kort de ritten in. Een zowaar moderne oplossing om wedstrijden van drie weken spektakelrijker en tegelijkertijd ook minder afmattend te maken in plaats van altijd dat teruggrijpen naar een geromantiseerd verleden dat nooit bestaan heeft.

 

Tirreno-Adriatico of Parijs-Nice?

De doorsnee wielerhipster antwoordt dan zonder verpinken Tirreno-Adriatico. Maar door het duidelijke overwicht in deelnemersveld de jongste jaren is ook voor het grote publiek stilaan duidelijk dat Parijs-Nice het kneusje is geworden met als gevolg dat Tirreno-Adriatico veel van haar aantrekkelijkheid heeft ingeboet bij wielerpuristen sinds de absolute toppers steevast hun weg vinden naar Italië. Wat voorheen een etappewedstrijd was die door klassieke renners of door sprinters kon gewonnen worden, is nu uitgegroeid tot een zoveelste klimrondje. Er kan altijd nog wel eentje bij, want aan het eind van de maand is er ook nog de Ronde van Catalonië en de dag na de Ronde van Vlaanderen start de Ronde van het Baskenland. Terwijl Parijs-Nice net de omgekeerde beweging lijkt te maken, daar werd vorig jaar José Joaquin Rojas Gil vierde. Dat merk je ook dit jaar aan de deelnemerslijst. Kristoff, Degenkolb, Greipel, Bouhanni, Démare, Coquard, Matthews, Bonifazio, Rojas, Swift, Nizzolo, Haussler, Hofland, Boonen: ze tekenen er allemaal present.

 

De lezers willen natuurlijk weten wie er zal winnen.

Ik ook.

 

Het is niet verboden om een voorspelling te doen.

De Strade Bianche is iets voor de klassieke types met klimvermogen. In zeker opzicht jammer dat Tom Boonen de Strade Bianche links laat liggen. Of misschien maar goed ook voor zijn zelfvertrouwen: hij zou er toch op minuten worden gereden. Dan kom je al snel uit bij de renners die in koersen als de Amstel Gold Race niet zoek worden gereden: Alejandro Valverde, Peter Sagan, Simon Gerrans en als hij echt in zijn beste vorm is Fabian Cancellara. Ook de winnaar van twee jaar geleden die toen gold als de grote belofte Moreno Moser staat aan de start. Na deze zege is Moser schijnbaar van de aardbodem verdwenen. Een top 3? 1 Kreuziger 2 Valverde 3 Colbrelli. Iemand die voor de verrassing kan zorgen is de mountainbiker Marco Aurelio Fontana. Met Marco Canola het speerpunt in de gelegenheidsploeg van Italië.

 

Tot slot nog een voorspelling wie Parijs-Nice en Tirreno-Adriatico naar hun hand zullen zetten, wedstrijden die respectievelijk zondag en woensdag starten.

In Parijs-Nice zal de klimtijdrit op de Col d’Eze op de slotdag doorslaggevend zijn. Dat in gedachten: 1 Porte 2 Rui Costa 3 Thomas. Voor de rest is het uitkijken naar enkele jonge renners. Romain Bardet, Wilco Kelderman en Warren Barguil hoeven niet meer voorgesteld te worden. Kan Bob Jungels al het goede dat over hem verteld wordt bevestigen in een rittenwedstrijd van het hoogste niveau? Dezelfde vraag geldt voor Simon Yates. En een naam die u zeker dient te onthouden: Ruben Fernandez.

 

Tirreno-Adriatico is een confrontatie tussen de beste klassementsrenners. Met niet in het minst Froome, Contador en Quintana. In die volgorde. Grootste naam die dan van het podium valt is Vincenzo Nibali. De kans is groter dat er een relatief onbekende renner op het eindpodium staat in Parijs-Nice dan in Tirreno-Adriatico. Niettegenstaande zullen tegen beter weten in Davide Formolo en Jesus Herrada de belangrijkste belagers worden van Contador en Froome.

 

© 2015 – Extrasport – Matthias Vangenechten

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,