Home » Interview, Roeien

“Mijn carrière moet eigenlijk nog beginnen”

door Extrasport op september 18, 2015 – 11:33Geen Reacties

Eveline Peleman (22) is net terug van het WK roeien in Frankrijk. Vorig jaar werd ze nog wereldkampioene in de skiff bij de lichtgewichten. Nu roeide ze naar een 22ste plaats in de open categorie. “Ik heb nooit mijn niveau gehaald, ik wil het zo snel mogelijk vergeten.”

© Tine Merlevede

De Gentse is toe aan vakantie: “Mijn lichaam heeft een paar weken rust nodig. Ook mentaal is het belangrijk om het roeien even los te laten. Ik raak drie weken geen roeiboot aan. Dit is ook de enige week dat ik echt op vakantie kan. Volgende week begint school alweer. Door mijn topsportstatuut kan ik mijn studies wel spreiden. Ik begin nu aan het derde jaar van de lerarenopleiding aardrijkskunde en bewegingsrevalidatie.”

 

Hoogtepunt in de jonge carrière van Peleman is ontegensprekelijk haar wereldtitel vorig jaar: “Dat was heel onverwacht, zeker omdat ik op het WK voor beloften maar derde eindigde en dat was mijn grote doel. Vier weken later wereldkampioen worden op mijn eerste WK bij de seniors voelde onwezenlijk.” Dit jaar nam ze deel in de open categorie, want die is wel olympisch. “Dat is een grote aanpassing. Een lichtgewicht mag maximum 59 kilogram wegen. In de open categorie zijn de roeisters een stuk groter en ouder dan ik. Met mijn 1m70 is het heel moeilijk om te vechten tegen de dames van zeventig, tachtig kilo. “

 

Olympisch ticket

“Daarnaast ben ik het jaar ook gestart met klierkoorts. Ik heb maar twee, drie maanden kunnen trainen voor het WK, dat is veel te weinig. Die klierkoorts zat nog altijd in me: mijn lichaam kon niet herstellen van één wedstrijd en dat is niet normaal.” De roeister miste een olympisch ticket en daarmee staat haar contract bij Bloso op de helling: “Ik vrees dat het niet verlengd zal worden. Eigenlijk was het doel, een olympisch ticket, vanaf het begin al onhaalbaar. Misschien kan die klierkoorts wel als verzachtende omstandigheid gelden. Ik ben nog altijd gemotiveerd om ervoor te gaan. Het zal zeker niet makkelijk zijn maar moeilijk gaat ook.”

 

“Ik weet niet of ik gelukkig zou zijn als ik even veel zou verdienen als sommige voetballers”

 

In mei is er een laatste kwalificatietoernooi voor de Spelen. “Om eerlijk te zijn, schat ik mijn kansen op Rio nog op vijftig procent. Er zijn nog een aantal sterke dames niet geplaatst en er zijn nog maar drie of vier plaatsen. Ik moet realistisch blijven. Uiteindelijk zou ik dan nog maar 23 zijn, ik kan nog twee of drie olympiades meegaan. Als ik mij plaats des te beter, maar eigenlijk moet mijn carrière nog beginnen.”

 

Langlaufen

Ondanks de talrijke olympische medailles en ereplaatsen op wereld- en Europese kampioenschappen, komt roeien nauwelijks in de pers. “De sport mag natuurlijk wat meer aandacht krijgen, maar het mag de sport ook niet kapot maken.” Tegelijk relativeert Peleman de mindere aandacht voor het voorbije WK: “De resultaten van de Belgen waren gewoon niet goed. Niemand heeft zich kunnen plaatsen voor Rio.” Die mindere resultaten hebben ook financiële gevolgen: “Op de afgelopen Olympiade eindigden we twaalfde. De overheid ziet dat als niet goed genoeg en daarom hebben we nu bijna de helft minder middelen. Andere landen gaan op fietsstage of kunnen langlaufen. Dat zit er voor ons niet in.”

 

Genoeg middelen vinden loopt als een rode draad door de carrière van Peleman. Toch is ze niet jaloers op de Kevin De Bruynes van deze wereld die miljoenen euro’s verdienen per jaar. “Ik weet niet of ik gelukkig zou zijn met zoveel geld. Ik ben blij met het leven dat ik nu heb”. Bovendien ziet ze de toekomst positief: “Er komt een goede generatie jongeren aan en we zijn met vier, vijf boten van roeiers tussen de 22 en 24 jaar. Ik droom van een olympische medaille en als ik volgend jaar kies om opnieuw uit te komen in de lichtgewichten, wil ik Europees kampioene worden.”

 

Die keuze tussen lichtgewichten en de open categorie zou ze eigenlijk liever niet willen maken. “Het doet pijn dat ik nu bijna noodgedwongen in die open categorie moet roeien. Als ik een ploegmaat zou vinden in de lichte categorie, is het probleem ook opgelost. Maar ik kan geen mensen toveren natuurlijk. Als ik betaald zou worden om te roeien, kies ik hoe dan ook voor de lichtgewichten. Zonder steun acht ik dat niet haalbaar.” Er is wel wat hoop voor de roeister: “Op het voorbije WK was er een congres waarin besproken werd om bepaalde categorieën toch olympisch te maken. Ze willen de vrouwensport opwaarderen dus het zou kunnen dat de lichtgewichten tegen Tokio in 2020 toch op het programma staan.”

 

© 2015 – Extrasport – Tine Merlevede

 

 

Tags: ,