Home » Analyse, Formule 1

Lewis' lege McLaren bestraft: oververdiend of overdreven?

door Extrasport op mei 15, 2012 – 15:15Geen Reacties

De Grote Prijs van Spanje stond niet alleen in het teken van de eerste polepositie en zege van de Venezolaan Pastor Maldonado. maar ook van de straf die Lewis Hamilton na de kwalificaties kreeg. De Britse McLarenpiloot werd op de laatste plaats van de startgrid gezet omdat er niet genoeg benzine in zijn wagen overbleef. Waarom kreeg Hamilton deze straf? Waren de stewards niet te streng voor de Britse ex-wereldkampioen?

© Jeff Wunrow

Tijdens de derde en laatste kwalificatiesessie op het Circuit de Catalunya leek een wonder op komst toen Pastor Maldonado de eerste tijd neerzette met de klok reeds op nul seconden. Hamilton slaagde er echter in om Maldonado’s feestje toch te verpesten. De Brit zette een opmerkelijk snelle tijd neer en was daarmee bijna zes tienden van een seconde sneller dan Maldonado. Uiteindelijk bleek wel dat de Brit  in het midden van zijn uitloopronde door de teamcrew werd bevolen zijn wagen aan de kant te zetten. Was er een probleem met de versnellingsbak of de motor, of was er iets kleins aan de hand en had McLaren op veilig gespeeld? Onduidelijkheid heerste, maar Hamilton vierde zijn polepositie alsof er niets aan de hand was. En hij wist inderdaad niet wat er aan de hand was.

 

 

Te weinig benzine
Na afloop van de kwalificaties bleek dat Hamilton onvoldoende benzine in zijn wagen had na zijn snelle ronde op het einde van de kwalificaties. Volgens het reglement van de FIA moet elke wagen die deelneemt aan Q3 – de derde en laatste kwalificatiesessie waarin de eerste tien posities op de startgrid bepaald worden – een bepaalde hoeveelheid benzine aan boord hebben. Deze sample van een liter kan door de FIA onderzocht worden, bijvoorbeeld op het gebruik van brandstofmengsels die niet toegelaten worden. Daarenboven bepaalt de FIA dat elke wagen in een kwalificatiesessie op eigen kracht terug in de pits moet raken, om voorvallen zoals dat van Hamilton in Spanje te vermijden. McLaren rekende er daarentegen op dat de stewards zouden inzien dat het verzekeren van een sample zou opwegen tegen de verplichting om de pits in te rijden. De FIA zag echter geen force majeure, waardoor Hamilton zijn 22e polepositie ooit mocht inleveren.

 

Had McLaren niet beter moeten weten? Absoluut wel, al wees teambaas Martin Whitmarsh in een interview met BBC-commentator Jake Humphrey wel op de complexiteit van de zaak. Volgens hem is het niet eenvoudig om het benzinepeil in de gaten te houden in een auto die voorturend aan enorme G-krachten wordt blootgesteld. Hierdoor vliegt de nog te gebruiken benzine in het rond in de benzinetank – zeker als die tank bijna leeg is. Whitmarsh merkte in de pitbox een extreem lage benzinevoorraad op en besliste meteen om Hamilton na zijn snelle ronde te vragen om zijn auto aan de kant te zetten om zeker een sample te hebben. Nu bleek volgens diezelfde Whitmarsh dat er genoeg liters benzine aanwezig waren om zowel de auto naar de pits te laten rijden als de sample aan te bieden, maar dat maakte voor de FIA niets uit. Zij beschouwden Hamiltons parkeerbeurt als een ernstige overtreding van de regels en schrapten de McLarenpiloot uit de uitslag van de kwalificaties. McLaren had volgens de stewards trouwens beter moeten opletten met de benzinevoorraad, want dat is een factor waarover een team zogenaamd de volledige controle heeft. Gevolg: Hamilton moest vanop plaats 24 starten, helemaal achteraan dus.

 

Terechte straf of veel te streng?
Dat de fout van McLaren niet ongestraft kon blijven, is op zich logisch. Regels zijn er om nagevolgd te worden. Dit zou daarentegen niet de eerste keer zijn dat een auto Q3 eindigt met een riskant laag benzinepeil, maar geruchten zijn nu eenmaal geruchten. Feit is dat de Mclaren van Hamilton na de uitloopronde in de pits moest staan, maar dat lukte niet en Hamilton zat bijgevolg met de gebakken peren. Een nieuwe opdoffer voor McLaren nadat Jenson Button er niet in slaagde om Q3 te halen, al mocht hij na de straf voor Hamilton een positie vooruit op de grid, naar plaats 10.

 

Over de strafmaat kan je echter wel discussiëren. Hamilton werd 23 plaatsen naar achter geduwd door zijn diskwalificatie. De vraag rijst dan of Hamilton niet genoeg had aan een straf van vijf of tien plaatsen. Wanneer bijvoorbeeld een versnellingsbak vervangen wordt voordat deze vijf opeenvolgende weekends gebruikt is, krijgt een rijder een straf van vijf plaatsen. Gebruikt een rijder gedurende het seizoen meer dan acht motoren, dan wordt desbetreffende rijder tien plaatsen naar achteren gezet. Sterker nog, Michael Schumacher kreeg na zijn ongeval met Bruno Senna tijdens de race in Spanje een straf van vijf plaatsen voor de volgende afspraak op de kalender, de Grote Prijs van Monaco. Nochtans zijn dit, net als wat met Hamilton gebeurde, overtredingen. En dan spreken we hier over een overtreding buiten de wil en macht van de rijder, wat bijvoorbeeld niet gezegd kan worden over Schumacher tijdens de race in hetzelfde weekend. De Duitser reed achterin op Senna na geen aandacht te schenken aan Senna’s rempunt, die in tegenstelling tot Schumacher nog niet naar de pits gegaan was voor nieuwe banden. Schumacher was meteen gedwongen te stoppen, terwijl Senna nog een halve ronde verder raakte, maar de pist niet meer bereikte. Een inschattingsfout waardoor een andere piloot uit de race gekegeld wordt: het is spijtig, maar in dit geval geen wedstrijdvervalsing. Wel een domme fout van Schumacher, waardoor hij zeker vijf plaatsen straf verdiende.

 

Bij het bepalen van een strafmaat kan je jezelf ook de vraag stellen wie nadeel ondervonden heeft van een overtreding van de regels. In die redenering mocht Hamilton niet helemaal achteraan geplaatst worden, omdat hij in de eerste twee kwalificatiesessies geen overtreding had begaan. Met andere woorden: dan moest de FIA alleen Hamiltons tijden tijdens de derde kwalificatiesessie schrappen, de enige sessie waarin hij wél met te weinig benzine op het circuit reed. Dan zou Hamilton amper naar de tiende plaats verwezen worden. Dat is niet logisch omdat McLaren die dag vals gespeeld had, maar wel in die zin dat Hamilton zijn plaats in Q1 en Q2 eerlijk verdiend had.

 

Je kan je dan weer wel afvragen wat de proportie is van deze straf in vergelijking met aanrijdingen, het negeren van blauwe vlaggen, het ongeautoriseerd vervangen van onderdelen, of zelfs illegale afmetingen. Dan had Sauber in 2011 minder geluk toen de FIA ontdekte dat de achtervleugel van de twee Sauberpiloten net buiten de toegestane afmetingen viel. Beide rijders werden na de race uit de resultaten geschrapt en verloren zo hun zevende (Kamui Kobayashi) en achtste plaats (Sergio Pérez). Lees: ook gediskwalificeerd nadat het probleem werd vastgesteld. Is Hamiltons gebrek aan benzine eveneens wedstrijdvervalsing? Het was dan wel, net als Saubers illegale achtervleugel vorig jaar, een onbedoelde overtreding, maar dat mag niet betekenen dat de overtreding verantwoord is.

 

De toegekende straffen in de Formule 1-wereld zijn dus niet volledig willekeurig, maar discussie zal er altijd zijn. Een warboel aan mogelijke overtredingen waarvan de bijbehorende straf niet altijd vaststaat en het feit dat voor elke Grote Prijs een andere groep stewards aangesteld wordt, maken van elke nader te bepalen strafmaat een moeilijke afweging. Er is een fout gebeurd en er is een straf toegekend, maar er is geen sprake van onbezonnenheid van de rijder. Dat dus vooral Hamilton gestraft wordt en niet zozeer McLaren, dat is een zure appel voor Hamilton om door te bijten en een probleem voor de FIA om over na te denken.

 

Intermezzo: Onrechtstreekse geschiedschrijving
Fans die van verandering en onvoorspelbaarheid houden, hebben waarschijnlijk minder bezwaar gehad tegen de beslissing van de stewards. De man die dankzij de diskwalificatie van Hamilton vooraan mocht starten, de Venezolaan Pastor Maldonado, behaalde opeens zijn eerste polepositie in zijn nog prille carrière. Bovendien won hij zondag voor de eerste keer in zijn carrière een Grote Prijs. Zo kenden de eerste vijf races dit seizoen vijf verschillende winnaars – het is van 1983 geleden dat dit nog eens gebeurd is. Leuk voor de statistieken is dat wel. Sterker nog: Williams is het vijfde team dat een overwinning op zijn naam mag schrijven. Eerder dit seizoen won McLaren met Jenson Button in Australië, Ferrari met Fernando Alonso in Maleisië, Mercedes met Nico Rosberg in China en Red Bull met Sebastian Vettel in Bahrein. Lotus kan deze lijstjes nog unieker maken als ex-wereldkampioen Kimi Räikkönen of GP2-kampioen Romain Grosjean als eerste over de finishlijn in het mondaine Monte Carlo raast.

 

Toekomst: Positieve energie
Het zou leuk zijn voor de onafgebroken reeks van verschillende winnaars als Hamilton in Monaco wint, want hij heeft dit jaar nog niet op de hoogste trede van het podium gestaan. Zijn twee poleposities tot dusver dit jaar, die hij in Australië en Maleisië behaalde, heeft hij niet kunnen verzilveren. Wil Lewis zijn reputatie hoog houden en kans maken op de wereldtitel, dan moet hij wel meteen aan de slag om volgende keer vooraan te staan – en dat geldt ook voor zijn team. Nu is vooral Lewis Hamilton in het nieuws gekomen, maar het is het team dat een fout beging en het spel oneerlijk speelde, ook al was dit volgens McLaren ongewild. Dat was toch niet wat Hamilton zich begin dit jaar had vooropgesteld, een nieuw seizoen vol met tegenvallers en commotie? Neen, hij wilde een tweede titel. Het is nog niet te laat om die doelstelling te realiseren, maar dit seizoen is zo spannend dat elk punt wel eens noodzakelijk kan zijn tijdens de afrekening. En punten, die heeft Hamilton in Spanje met hopen verloren, dankzij zijn team en onverbiddelijke stewards. Hamilton moet zich echter blijven concentreren, zijn frustraties en ontgoocheling bij elkaar rapen en deze gebruiken om volgende race hard terug te slaan, zoals echte kampioenen dat doen. Maar misschien vragen we dan nog steeds te veel van de 27-jarige wonderboy. It’s a man’s world, die Formule 1.

 

© 2012 – Extrasport – Kevin Vandevelde

 

 

Tags: , , , ,