Home » Actua, Visie, Wielrennen

Het WK-loze Journaal

door Extrasport op juli 7, 2014 – 19:44Geen Reacties

In tijden dat er ogenschijnlijk alleen maar aan voetbal wordt gedaan, is het belangrijk om de echte sporten van de bijzaken te onderscheiden. Waar dat anders in het jaar al bijzonder stroef verloopt, is dit tijdens het WK al helemaal een schier hopeloze zaak. Wekelijks zal Extrasport u daarom op de hoogte houden van wat er in de echte sportwereld gebeurt.

Marianne Vos – © Wikimedia Commons

Dit WK-loze journaal is geheel gewijd aan vrouwensport. Niet per se om de rest van onze dagen als feminist door het leven te gaan, wel omdat de discussie de voorbije week soms hoog opliep. In Vlaanderen schoten de opiniestukken zoals dat tegenwoordig gaat uit de grond, maar ook in Nederland was er lichte deining ontstaan omdat presentator Frits Barend wist te melden dat vrouwen niet van wielrennen houden. Die laatste uitspraak is vanzelfsprekend zo van de pot gerukt dat we daar niet nog extra woorden vuil aan gaan maken.

 

Er zijn twee problemen. Er zijn te weinig vrouwen in de sportjournalistiek. En zoals Hans Vandeweghe in zijn column ook aangeeft, er is te weinig vrouwensport in de media aanwezig. Het tweede kan mede een oplossing zijn voor het eerste. Al moet dat natuurlijk ook niet overschat worden als oplossing. Een mannensportevenement kan even goed van deskundig commentaar worden voorzien door een vrouw als andersom. Oh ja, er werd ook nog geklaagd dat er te weinig vrouwen zitten aan de tafel van Karl Vannieuwkerke in zijn voetbaltalkshow. Toch wel de laatste plaats waar een mens gezien wil worden. Blijkbaar niet dus. Opmerkelijk ook dat er daar nu pas ophef rond is, iemand al ooit een vrouw gezien in de wekelijkse voetbalpraatbarak Extra Time?

 

Maar we gingen het dus over sportjournalistiek hebben. We zouden het gebrek aan vrouwen in de sportjournalistiek kunnen gaan plat relativeren. Is het geen luxeprobleem dat er hierover kan gepalaverd worden? Deels wel. Dat mensen met een exotische achternaam of een donkerdere huidskleur in het Vlaanderen van 2014 nog altijd moeilijk aan een job of een huis geraken bijvoorbeeld is van een maatschappelijk geheel andere orde. Om niet in het vaarwater te komen van de opiniepagina’s op krantensites zullen wij ons hier even bekommeren om de rol van de vrouw in de sport.

 

Meer vrouwen in de sportjournalistiek zou een nobel doel zijn. Al is het maar omdat de huidige ondervertegenwoordiging de stereotiepe beelden van vrouwen en sport alleen maar bevestigt en versterkt. Een veelgehoord argument is dat kwaliteit prevaleert. Uiteraard, maar door dit op te werpen impliceer je ook meteen enige twijfel over het feit of vrouwen die kwaliteit wel kunnen leveren. Daarom alleen al zou het een nobele bedoeling zijn om meer vrouwen een zichtbaardere rol te geven. Alleen zal dat niet evident zijn. Sport is nu eenmaal een door en door conservatief wereldje waarin oude patronen maar erg moeilijk doorbroken raken.

 

Al moet gezegd: de sportberichtgeving in Vlaanderen is nog steeds nationalistischer dan vrouwonvriendelijk. Het hangt meer af van prestaties van landgenoten of er over een sport bericht wordt dan of het een mannen- of vrouwensport betreft. We zitten hier nu eenmaal niet in een sportland, maar in een sporthypeland. Als er in een bepaalde sport Belgen zijn die in de buurt van een overwinning komen, dan is geen enkele inspanning te veel om er zo uitvoerig mogelijk over te berichten. En dan maakt het niet uit of er met een racket tegen een bal geslagen wordt of met een stick tegen een puck. Er mag dan zelfs tegen een bal getrapt worden.

 

Giro Rosa

Twee sporten over de welke overdadig bericht wordt, ongeacht prestaties van landgenoten, zijn voetbal en wielrennen. Toch wat de mannen betreft. In verhouding met de aandacht die uitgaat naar mannenvoetbal en mannenwielrennen lijken vrouwenwielrennen en vrouwenvoetbal niet te bestaan. Een wielrenner hoeft nog maar een ijsvogel te redden of hij wordt gebombardeerd tot held van de natie. En een match in vierde provinciale D krijgt in de gemiddelde sportkrant meer aandacht dan een wedstrijd in de BeNe League.

 

Er zijn nochtans mogelijkheden genoeg om deze trend te doorbreken. De Giro Rosa is er zo één. De Ronde van Italië voor vrouwen heeft enerzijds wel de pech een dag voor de Tour te zijn gestart, anderzijds is het de ideale gelegenheid om parallellen tussen de twee te trekken. Op de Vlaamse sportwebsites blijft het oorverdovend stil wat betreft de Giro Rosa. Een kleine steekproef gisterochtend na twee ritten in de Giro Rosa leverde het volgende resultaat op. Sporza: niks. Sportwereld: niente. Sport.be: nul. HLN: u raadt het al wel. Mochten er toch uitzonderingen zijn, we horen het graag. Maar het zijn natuurlijk niet alleen de vaderlandse media die het vrouwenwielrennen wat serieuzer zouden mogen nemen. De winnares van de Giro Rosa verdient zo’n slordige 525 euro. Eén cijfer zegt soms meer dan een heel opiniestuk.

 

Zolang de media geen interesse tonen in vrouwenwielrennen, is het als potentiële sponsor commercieel interessanter om de naam van je merk op een koe ergens in een afgelegen weiland te tatoeëren dan te investeren in vrouwenwielrennen. Zo kunnen organisatoren het zich veroorloven of zijn ze ertoe gedwongen om belachelijk lage bedragen te geven aan de winnares van hun wedstrijd. En de Giro Rosa is nochtans niet de kleinste wielerwedstrijd. “De belangrijkste rittenwedstrijd voor vrouwen,” aldus Renaat Schotte.

 

Of een koers voor vrouwen serieus hoort genomen te worden, volstaat het om één vraag te stellen: doet Marianne Vos mee? Het antwoord deze Giro Rosa is ja. Dat zij ook de topfavoriete is, behoeft geen extra commentaar. Ze won de eerste etappe nadat ze de dag voordien in de proloog tweede werd op één seconde van haar ploeggenote Annemiek Van Vleuten. Ook in de rit in lijn werd ze tweede. In de proloog was de ploeg van Marianne Vos, het Rabo Liv Women Cycling Team, al heer en meester met vier rensters bij de eerste vier en vijf bij de eerste zes. Maar het is geen uitgemaakte zaak dat Vos over twee weken zich eindlaureate mag noemen. In haar eigen team is er nog ene Pauline Ferrand Prevot die in uitstekende vorm verkeert en momenteel tweede staat in het klassement. Buiten haar eigen ploeg is het vooral rekening houden met Elisa Longo Borghini, die momenteel derde staat. Vooraf verwacht je ook zeker Mara Abott, winnares vorig jaar en in 2010, maar zij staat nu al op geruime achterstand.

 

Maar er is niet alleen de Giro Rosa. Het moet perfect mogelijk zijn om zo’n Ronde van Vlaanderen voor vrouwen in beeld te brengen. Een eerste belangrijke stap is ‘La Course’, een wielerwedstrijd voor vrouwen die in Parijs op 27 juli wordt verreden, vlak voor de laatste Touretappe er plaatsvindt. Het gevaar is wel dat het vrouwenwielrennen als een soort curiositeit wordt opgevoerd, louter als opwarmertje voor wat de heren wielrenners later op de dag uit hun kuiten schudden. Desalniettemin heeft het vrouwenwielrennen meer van deze initiatieven nodig om media en toeschouwers te lokken waardoor ook deze sport publicitair interessant wordt.

 

© 2014 – Extrasport – Matthias Vangenechten

 

 

Tags: , ,