Home » Artikels

Ghada Shouaa, laatste Syrische ster van de atletiek

door Extrasport op april 20, 2016 – 11:38Geen Reacties

In Extrasport Olympia rakelen we in aanloop van de Olympische Spelen elke week een vergeten verhaal op. Beginnen doen we in Atlanta, 1996. Ghada Shouaa, een 23-jarige meerkampster zorgt er voor de enige Syrische gouden medaille tot nu toe. Zou haar dat ook gelukt zijn als ze moslima was?

 

Ghada Shouaa mag zich tot één van de elf vrouwen rekenen met de Syrische nationaliteit die vooralsnog deelnamen aan de Olympische Spelen. Shouaa tekende present in Barcelona (1992), Atlanta (1996) en Sydney (2000). Bij haar eerste en laatste deelname speelden blessures haar parten. In 1996 pakte ze het goud. Toch opmerkelijk voor de jonge Syrische van 1m89 die enkele jaren eerder nog in het nationale basketbalteam speelde.

 

De Syrische atletiekbond erkende vanaf het begin het talent van Shouaa. Met de steun van toenmalig president Hafiz al-Assad, de vader van huidig Syrisch president Bashar, huurden ze de Russische topcoach Kim Bukhantsov in. En ook een tolk Russisch-Arabisch. En ze betaalden ook ettelijke stages in het buitenland aangezien de atletiekaccommodaties in Syrië niet uitblonken in hoeveelheid en onderhoud.

 

Dat bleek geen verloren geld. Op het WK in 1995 veroverde Shouaa als eerste atlete uit het Midden-Oosten een (gouden) medaille. Prompt kreeg ze een villa én auto cadeau van haar president. Een president die zich wou inzetten voor religieuze minderheden. Wellicht daarom dat hij zo met Shouaa, een christene, dweepte. De appreciatie was trouwens wederzijds. Shouaa kreeg voor haar wereldtitel een luxeauto van de organisatie. Toch verkoos ze om met het veel kleiner autootje dat ze kreeg van de president rond te rijden.

 

Een pas 22-jarige die vrij onverwacht een wereldtitel wint en dan nog eentje die er niet op en top vrouwelijk uitzag. Dat deed midden jaren 90 vragen rijzen. Heel wat prominenten pleitten ervoor om Shouaa een test op te leggen om duidelijkheid te scheppen over haar geslacht. Shouaa weigerde echter en na haar olympisch goud leek iedereen ook overtuigd van haar talent (en vrouwelijkheid).

 

In 2001, op 28-jarige leeftijd stopte de meerkampster door aanhoudend blessureleed. Shouaa was in de jaren negentig ongetwijfeld een voorbeeld voor de atletieksport in het Midden-Oosten. Van een Kim-en-Justine-effect in de Syrische atletiek was evenwel nauwelijks sprake. De Syrische jongeren kregen stilaan andere prioriteiten dan sport. Ook Shouaa ontsnapt niet aan de burgeroorlog in haar thuisland. Enkele jaren geleden verscheen Shouaa met machineweer omringd door het Syrische Nationale Leger ergens in het oorlogsgebied.

 

In 2004 stuurde Syrië voor het laatst een delegatie naar de Spelen. Ook dit jaar is het hoogst twijfelachtig of iemand onder de Syrische vlag zal deelnemen. Niet alleen biedt het land amper trainingsvoorzieningen, de huidige generatie potentiële deelnemers heeft er amper voorgangers.

 

© 2016 – Extrasport – Tine Merlevede

 

Tags: ,