Home » Actua, Analyse, Uitgelicht

Een zo lyrisch mogelijke ode aan de Vlaamse wielerjournalistiek

door Extrasport op april 9, 2016 – 13:35Geen Reacties

Vol overgave bezwangert ze de mensheid van allerlei nieuwtjes over de wielerhelden van deze tijd die u teneinde vredig te kunnen sterven niet per se hoefde te weten, maar goed nu u ze weet, kunt u Sint-Pieter vertellen hoe Peter Sagan bij de start van de in hemelse kringen illustere Scheldeprijs Fabian Cancellara een zuinige tik op het achterwerk gaf. De Vlaamse wielerjournalistiek blaakt met andere woorden van vorm.

© Wikimedia Commons

Het zijn fantastische tijden voor de wielerjournalistiek om dezelfde fouten uit het verleden te maken. Herinner u de USADA-affaire en de her en der besproken nasleep, een klein deel van de renners sloeg mea culpa, een nog groter gedeelte waarvan een niet onaanzienlijk deel nog actief renner verkoos de gespeelde onwetendheid in zwijgvorm en wielerjournalisten kwamen tot inkeer. Niet dat ze ooit renners hebben aangezet tot dopinggebruik in de jaren negentig die in de wielrennerij (vooralsnog) tot 2012 loopt, dat klopt, maar op bepaalde punten liet hun zin voor kritisch vermogen het afweten, verblind door de pracht en schoonheid van de sport waar ze reeds in hun prille jeugd zoet van droomden. Wielerjournalistiek is een ernstig metier dat niet zomaar onderhevig mag worden aan persoonlijke sentimenten. Dat zou men niet uit het oog verliezen. Het roer zou omgegooid worden. Voldoende afstand bewaren om niet onverhoeds het achterste van een wielrenner schoon te likken, zo van die dingen, men had nu wel zijn les geleerd.

 

Intussen zijn we vier jaar verder en dagelijks terugdenkend aan 2012 heeft u zich ongetwijfeld ook al afgevraagd: is er wat veranderd? Jazeker. Wielerjournalisten verstoppen niet langer dat ze behalve betaald volger van het wel en wee in het peloton ook supporter zijn. De technische werkloosheid voor PR-verantwoordelijken van wielerteams lonkt. Berichten als Valentine Boonen die haar papa herkent wanneer die op televisie komt (dat gebeurt in Vlaanderen wel vaker) zijn het nieuwe normaal. De nauwe verwevenheid tussen wielerjournalistiek en peloton wordt almaar ongemakkelijker, de wederzijdse belangen zijn te groot.

 

Mijn bekommernis om de Vlaamse sportjournalistiek is even oprecht als de liefde voor Peter Sagan die heden ten dage opstijgt uit de krantenkolommen. Een situatieschets: Sagan en zijn omgeving zien in alles een buitenkans om zijn imago van coole en flamboyante speelvogel uit te bouwen, tegelijk groeit hij uit tot het uithangbord van de koers door te blijven presteren. Een sport waarin jaarlijks een keer of zeventien het einde der tijden wordt verkondigd kan altijd wel een ruggensteuntje gebruiken. Aan ieder aangereikt klompje hoop klampen media zich vast. Sagan kent Zlatan Ibrahimovic niet? Geniaal. Sagan laat de billen van een miss ongemoeid. Hihi. Sagan doet een wheelie. Fabuleus. Dat lukt alleen Thibau Nys.

 

Of het nu iets zegt over de staat van het wielrennen of over het leven van een wielerjournalist, Sagan wordt onmisbaar voor de wielrennerij en ontstijgt zijn sport. Dat moet vaag herkenbaar klinken. De laatste renner die daarin slaagde heeft zeven jaar na datum zijn zeven tourzeges moeten afstaan. Dat was in 2012.

 

Enfin, waarom ook zeuren over de vraag waarom media er belang bij hebben een fenomeen als Sagan dan niet kritisch dan wel nuchter te benaderen, waarom hem niet met een gênante onverschrokkenheid op te slokken maar de obsessie te doseren? Iedereen is tevreden. Sagan bouwt roem en fortuin op. Wielerjournalisten hebben een nieuwe halfgod over wie ze honderduit kunnen leuteren en schrijven, die het publiek begeestert, clicks en lezers genereert. De UCI, de behoeder van de wielersport, kijkt goedkeurend toe hoe een jongeman in zijn eentje promotie voert voor het wielrennen. Onbetaalbaar.

 

En morgen, zo lees ik, gaat Tom Boonen zijn vijfde kassei veroveren, wie weet dat zijn andere dochter Jacqueline hem nu ook herkent. Houd omstreeks 17u00 nauwgezet de nieuwsbrieven in uw mailbox die met ‘breaking’ beginnen in de gaten.

 

© 2016 – Extrasport – Matthias Vangenechten

 

 

 

Tags: ,