Home » Actua, Voetbal

Buitenlandse voetbalcompetities, the special: Ligue 1

door Extrasport op augustus 10, 2013 – 10:38Geen Reacties

Augustus is de maand waar er in alle Europese toplanden het voetbalseizoen wordt afgetrapt. Met een zevendelige serie blikt Extrasport vooruit op die competities. Wie is topfavoriet voor de titel, wie zijn de belangrijkste uitdagers, welke clubs gaan er verrassen, welke clubs zakken er door het ijs en wie zijn the guys to watch? U krijgt het de komende weken allemaal te lezen. Deel 3 van onze voetbalspecial: de Franse Ligue 1.

© Ligue 1

Lange tijd was de Ligue 1 de grijze muis van de zogenaamde G5 der grote Europese voetbalcompetities waartoe ook Duitsland, Engeland, Italië en Spanje behoren. Daar kwam nog niet zo lang geleden verandering in: eerst werd Paris Saint-Germain het speeltje van de rijke sjeik Nasser Al-Khelaifi en twee jaar geleden werd AS Monaco (vorig seizoen in de Ligue 2 terug te vinden) de speelbal van de Rus Dmitry Rybolovlev. Nu de Monegasken weer in de Ligue 1 te bewonderen zijn en enkele sterren aan hun kern toegevoegd hebben, lijkt de Franse competitie dit jaar uit de draaien op een tweestrijd tussen de ‘big spenders’. Of loopt de spreekwoordelijke derde hond weg met het felbegeerde been?

 

De big spenders: Paris Saint-Germain en AS Monaco
Geloof het of niet, maar PSG kende in vergelijking met de vorige transferperiodes een relatief rustige zomer. Het geraamte van de ploeg (Salvatore Sirigu, Alex, Blaise Matuïdi, Ezequiel Lavezzi, Javier Pastore, Zlatan Ibrahimovic,…) werd eerder al aangekocht, waardoor de kampioenenploeg van vorig seizoen – die in de kwartfinales van de Champions League maar nipt gewipt werd door FC Barcelona- slechts nood had aan enkele gerichte transfers. Om die kleine onvolkomenheden te verhelpen werd echter weer zeer diep in de portefeuille getast.

 

Grote blikvanger is Edinson Cavani. De Uruguayaan kwam voor dik 56 miljoen euro over van het Italiaanse Napoli. De aanvaller zal ofwel een koningskoppel gaan vormen met de Zweed Ibrahimovic ofwel zal hij die laatste gaan vervangen. Zlatan wordt namelijk gelinkt aan Real Madrid, maar echt reëel lijkt die interesse niet. De slechts negentienjarige Marquinhos werd dan weer voor 28 miljoen euro weggehaald bij AS Roma. Een waanzinnig bedrag voor een jonge knaap die nog geen 50 wedstrijden op het hoogste niveau gespeeld heeft. De Braziliaan moet samen met zijn landgenoot Alex het hart van de Parijse verdediging gaan vormen. Met Lucas Digne kwam voor 13 miljoen euro een jonge en uiterst getalenteerde Fransman over van LOSC Lille. De linksachter moet Maxwell het vuur aan de schenen kunnen leggen dit seizoen.

 

Voor het eerst sinds jaren kregen we dus vooral kwaliteit in plaats van kwantiteit in het aankoopbeleid van PSG. Toch werd er weer voor bijna 100 miljoen euro uitgegeven, wat nog maar eens doet afvragen wat voor een lege doos de Financial Fair Play van de UEFA eigenlijk is. PSG zorgde wel voor wat ademruimte met de uitgaande transfers van David Beckham (stopt), Diego Lugano (West Brom)en Kévin Gameiro (Sevilla). Gezien de kwaliteit die aanwezig is in de huidige spelerskern is coach Laurent Blanc, die de naar Real Madrid vertrokken Carlo Ancelotti moet opvolgen, het aan zichzelf verplicht om de titel opnieuw binnen te halen. De gewezen bondscoach kreeg slechts een prestatiegericht contract voor één seizoen (met optie op een tweede) omdat de Parijzenaars volgend seizoen graag Arsène Wenger als trainer zouden aanstellen.

Met Edinson Cavani (links) haalde PSG een echte goalgetter in huis – © Flickr

De grootste uitdager van Paris Saint-Germain zou wel eens AS Monaco kunnen worden. De club uit het Prinsdom promoveerde zonder al te veel moeite naar de hoogste Franse competitie en gooide in het tussenseizoen met geld om enkele toppers aan de kern toe te voegen. Zo kwam de Colombiaanse goalgetter Falcao voor 53 miljoen euro over van Atlético Madrid. Hij vindt bij Monaco met Joao Moutinho (22 miljoen euro) en James Rodriguez (40 miljoen euro) zijn gewezen ploegmaats van bij FC Porto terug waarmee hij de Europa League won. Centrale verdediger Ricardo Carvalho komt dan weer transfervrij over van Real Madrid, waar zijn aflopende contract niet verlengd werd. Voor de rest werden vooral Fransen aangetrokken: Eric Abidal (FC Barcelona), Nicolas Isimat-Mirin (FC Valenciennes), Jérémy Toulalan (Malaga) en Anthony Martial (Olympique Lyon).

 

Of al die nieuwe gezichten ook meteen een hechte ploeg zullen vormen, is koffiedik kijken. In de voorbereiding verloegen de Monegasken onder meer Tottenham met 5-2 maar dat soort wedstrijden zijn doorgaans geen waardemeter. De ervaren Italiaanse coach Claudio Ranieri heeft echter al voor hetere vuren gestaan en lijkt de juiste man op de juiste plek. Los van alle sterren wordt het echter afwachten wat de jongens die mee overkomen uit de Ligue 2 kunnen betekenen op het hoogste niveau. Als zij door de mand vallen, wordt het zelfs voor Falcao en co moeilijk om de boel recht te trekken. Voorts loont het ook de moeite om de prestaties van de jonge Belg Yannick Ferrera-Carrasco (19 jaar) en Nabil Dirar (ex-Westerlo en Club Brugge) in het oog te houden.

 

De traditieclubs: Olympique Marseille en Olympique Lyon
In tegenstelling tot de koopwoede van PSG en Monaco hielden Marseille en Lyon zich redelijk kalm op de transfermarkt. De mannen van L’OM haalden wel enkele jongens binnen die in staat moeten zijn om meteen impact te maken. Grote blikvanger is Dimitri Payet, die voor 9 miljoen euro de overstap maakte van LOSC Lille. De flankspeler schopte het inmiddels tot Frans international en is een gesel voor elke defensie. Daarnaast is het ook uitkijken naar Gilbert Imbula die overkwam van Guingamp. De slechts twintigjarige verdedigende middenvelder legde aanbiedingen van Chelsea en Monaco naast zich neer om de Zuid-Fransen te vervoegen. De jonge Fransman heeft alles in zich om een grote carrière te maken. Het lijdt dus geen twijfel dat Marseille een gouden zaak heeft gedaan met zijn transfer.

 

Daarnaast hebben de troepen van coach Elie Baup het voordeel al goed ingespeeld te zijn op elkaar, niet onbelangrijk gezien de grote personeelswisselingen bij de concurrentie. Vorig seizoen werd Marseille tweede na de ongenaakbare kampioen PSG. Het de Parijsenaars zo moeilijk mogelijk maken en even goed doen als vorig jaar lijkt de voornaamste doelstelling te worden. Gezien sterkhouders als Steve Mandanda, Nicolas N’Koulou (wat ons betreft met voorsprong de beste centrale verdediger van de Ligue 1), Mathieu Valbuena, André Ayew en André-Pierre Gignac in Marseille bleven, lijkt ons dat zeker en vast een realistische doelstelling te zijn.

 

Ook Lyon kiest voor de weg van de continuïteit en vooral van de jeugd. De tijden dat de club de titels aaneen reeg, lijken voltooid verleden tijd en daarom richt Lyon zich vooral op zijn eigen opleidingscentrum en geeft het zijn talenten ook volop kansen. Denken we bijvoorbeeld maar aan jongens als Clément Grenier, Maxime Gonalons, Samuel Umtiti, Guïda Fofana en Alexandre Lacazette die afgelopen seizoen veel speelminuten verzamelden. Het legde de club geen windeieren op en Rémi Garde loodste zijn ploeg naar de derde stek in de rangschikking. De excentrieke voorzitter Jean-Marie Aulas is vastbesloten om de ingeslagen weg verder af te wandelen, met of zonder direct succes. Een bewonderenswaardige filosofie. Lyon moet in staat zijn om even goed te doen als vorig jaar. Met Dejan Lovren (Southampton), Michel Bastos (Al-Ain) en Lisandro López (Al-Gharafa) verloor de club drie basisspelers maar jonge snaken als onder meer Henri Bedimo (overgekomen van Montpellier) en Alessane Pléa kunnen die leemte zeker invullen.

Alexandre Lacazette (Lyon) staat voor het jaar van de doorbraak – © Wikimedia Commons

De outsiders: AS Saint-Etienne, Girondins Bordeaux, LOSC Lille en Toulouse
Geloven we echt dat één van de ploegen die we hieronder zullen oplijsten een kans maken op de titel? Eigenlijk niet. Maar sprookjes zoals dat van Montpellier twee jaar geleden kunnen altijd en dus willen we u het volgende zeker niet onthouden.

 

Saint-Etienne verloor met Pierre-Emerick Aubameyang zijn absolute smaakmaker en topschutter. De Gabonese spits ruilt de Ligue 1 voor een avontuur bij de verliezende Champions League-finalist Borussia Dortmund. Daar moet hij op termijn Robert Lewandowski gaan vervangen. De club haalde met Franck Tabanou wel een uitstekende flankspeler weg bij Toulouse en zag de rest van zijn basiself ongewijzigd. Ook de verdere evolutie van toptalenten als Kurt Zouma en Josuha Guilavogui is het volgen waard. Beter doen dan de vijfde stek van vorig seizoen wordt moeilijk, maar je weet maar nooit.

 

Girondins Bordeaux is een club met een rijke historie die al enkele jaren op de dool is. Sinds het in 2006 zijn laatste landstitel binnenhaalde, is kwalificatie voor Europa steeds het hoogste haalbare doel geweest. De kern beschikt met Cédric Carrasso, Jaroslav Plasil en Gregory Sertic over enkele leuke voetballers, maar echt meedoen voor de knikkers wordt schier onmogelijk voor de club waar ooit Zinédine Zinedane aan het werk was.

 

Lille werd in een niet zo ver verleden nog kampioen van Frankrijk maar had het moeilijk om het vertrek van smaakmakers zoals Eden Hazard en Gervinho op te vangen. Deze zomer komt daar ook nog eens het vertrek van Lucas Digne en Dimitri Payet bij. De verwachtingen van de Noord-Franse club zijn niet bijster hoog maar elk jaar staan er wel enkele talenten uit de vermaarde jeugdacademie op die van zich doen spreken. Een Europees ticket bemachtigen zou mooi zijn, of schudt de nieuwe coach René Girard (die kampioen werd met Montpellier) opnieuw een straf kunstje uit zijn mouw?

 

Guys to watch
Naast onze voorbeschouwing geven wij ook elf namen waarvan u zeker dit seizoen iets kunt verwachten. Welke spelers zullen opvallen in Fankrijk? Welke talenten staan op? Welke spelers deden een opmerkelijke transfer? Kortom: wie zijn de ‘guys to watch’?

 

Doelman: Ali Ahamada (21 jaar, Toulouse FC)
De jonge Fransman zou wel eens dé revelatie van het komende seizoen kunnen worden. Bij subtopper Toulouse lijkt hij alvast de nieuwe nummer één te worden onder de lat zodat hij kan tonen dat de vergelijkingen met de legendarische Bernard Lama niet uit de lucht gegrepen zijn.

 

Rechtsachter: Serge Aurier (20 jaar, Toulouse FC)
Nog zo’n raspaardje bij Toulouse is de Ivoriaan Aurier. Met zijn snelheid, goede dribbel en vlijmscherpe tackle heeft hij alles in zich om een grote carrière te maken. De vraag is niet of maar wel wanneer een Europese topclub hem komt wegplukken uit Frankrijk.

 

Centrale verdediger: Kurt Zouma (18 jaar, AS Saint-Etienne)
U kon hierboven al even kort kennismaken met dit supertalent. Zouma heeft alles in zich om in de voetsporen te treden van zijn landgenoot Raphaël Varane, die nu het mooie weer maakt bij Real Madrid. Zouma sloeg afgelopen zomer nog een uiterst lucratieve aanbieding van het Russische Anzhi af. Een nuchtere jongen dus.

 

Centrale verdediger: Kévin Théophile-Catherine (23 jaar, Stade Rennes)
Zo moeilijk zijn naam is, zo sober is het spel van de jonge Fransman van Rennes. Samen met zijn maatje Kana-Biyik vormt hij het hart van de verdediging bij de subtopper. Nog één jaartje bevestigen bij Rennes en dan ligt de stap naar een Franse topclub voor de hand.

 

Linksachter: Timothée Kolodziejczak (21 jaar, Nice)
De Fransman met Poolse origine maakte vorig jaar al indruk bij seizoensrevelatie Nice. Die haalden de talentvolle linksback weg bij Olympique Lyon waar hij gebarreerd werd door de Braziliaan Michel Bastos. L’OL zal zonder twijfel nog zeer veel spijt hebben dat het Kolodziejczak heeft laten gaan.

 

Centrale middenvelder: Gilbert Imbula (20 jaar, Olympique Marseille)
De Fransman heeft alles wat een moderne middenvelder nodig heeft: kracht, snelheid, een goed schot en een grote dosis onverzettelijkheid. Marseille verraste vriend en vijand door deze Imbula weg te plukken bij Guingamp. L’OM zit voor enkele jaren gebeiteld met deze kerel.

 

Centrale middenvelder: Florian Thauvin (20 jaar, LOSC Lille)
Deze aanvallend ingestelde middenvelder is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Zijn transfer van Bastia naar Lille verliep niet zonder horten en stoten, waar ook de speler zelf – die liever naar Marseille wilde trekken- schuldig aan was. Hopelijk zijn de muizenissen in zijn hoofd verdwenen en doet hij nu wat hij zo goed kan: voetballen.

 

Centrale middenvelder: Adrien Rabiot (18 jaar, Paris Saint-Germain)
Gezien het grote contingent aan supersterren bij PSG zou het goed kunnen zijn dat deze Fransman met fluwelen voeten niet al te veel speelminuten zal verzamelen. Geloof ons maar als we zeggen dat dat doodzonde is. Hopelijk biedt een uitleenbeurt, zoals vorig seizoen aan Toulouse, soelaas. Het publiek heeft het recht om deze schitterende voetballer aan het werk te zien.

 

Rechtsbuiten: Alexandre Lacazette (22 jaar, Olympique Lyon)
Het polyvalente kroonjuweel van het befaamde opleidingscentrum van Lyon staat voor het jaar van de doorbraak. Vorig seizoen kreeg hij al wat speelminuten maar dit moet het jaar worden waarin hij een vaste basisspeler wordt. Kan ook in de spits uitgespeeld worden.

 

Spits: Falcao (27 jaar, AS Monaco)
Tussen al dat jonge geweld toch één gevestigde waarde: de Colombiaan Falcao. Samen met Ibrahimovic en Cavani vormt hij het kransje superspitsen dat de Ligue 1 rijk is. Wordt Falcao dit seizoen topschutter? Dat is zeer goed mogelijk. Maakt hij AS Monaco kampioen? Nee, waarschijnlijk niet. Vertrekt hij na komend seizoen naar Real Madrid? Daar kan je gif op innemen.

Falcao vindt bij Monaco met Joao Moutinho en James Rodriguez zijn gewezen ploegmaats van bij FC Porto terug – © Wikimedia Commons

Linksbuiten:  Yannick Ferreira-Carrasco (19 jaar, AS Monaco)
Enig chauvaunisme mag wel, daarom houden we dit seizoen vooral deze jonge Belg in de gaten in de Ligue 1. De concurrentie bij de Monegasken wordt moordend maar toch ligt Ferreira-Carrasco zo te horen in de bovenste schuif van coach Ranieri. Hopelijk zien we de pijlsnelle flankaanvaller geregeld in actie in het Prinsendom.

 

© 2013 – Extrasport – Tom Vermeersch

 

 

Tags: , , , , , , , , ,