Home » ., Atletiek, Blikvanger, Visie

Breaking2

door Extrasport op mei 9, 2017 – 10:13Geen Reacties

Disclaimer: dit artikel wordt niet gesponsord door Nike, de auteur is verknocht aan zijn Asics hardloopschoenen, dat blijft onveranderd na dit weekend.

Wikimedia Commons

Nu behoor ik tot de laatsten om polemiek af te keuren, tegendraadsheid te verfoeien, maar het risico is altijd daar dat dit als een boemerang in het eigen gezicht wederkeert. Dit keer had die boemerang de vorm van het logo van Nike en was het gezicht dat van Hans Jacobs, sportjournalist bij Het Nieuwsblad.

 

De titel van Jacobs’ artikel gisteren over Breaking2 luidt: ‘Snelste marathon ter wereld had niets met topsport te maken’. De rest van het artikel bevindt zich achter een betaalmuur, maar alle apekool die de titel verraadt wordt daar glansrijk bevestigd. Zo klinkt de redenering: ‘Het event Breaking2 ging helemaal niet over topsport, dit ging over marketing.’

U moet weten dat Jacobs schrijft voor de krant die het ganse voorjaar heelder katernen vult met nieuws over Kuurne-Brussel-Kuurne, Dwars door Vlaanderen en de E3 Harelbeke en ook de krant die haar naam verleent aan de Vlaamse openingsklassieker.

Het Nieuwsblad staat wat dat betreft niet alleen, integendeel. Het is de regel.

De Tour de France is in het leven geroepen om de noodlijdende Franse sportkrant L’Auto beter te doen verkopen. Ook geen topsport?

Topsport is zo vergeven van de marketing dat het allengs niet meer schijnt op te vallen en dat dit kennelijk een gigantisch probleem wordt wanneer het opzichtig zichtbaar is.

Heden ten dage is sport het middel voor de media om hun waar aan de man te brengen. Zowel hun papieren krant (de maandagkrant puilt uit van geestdodende voetbalverslagjes van 1A tot 4de provinciale D: omdat het nieuws is of omdat iedere club, klein of groot, een aanhang heeft, of moet ik zeggen een gewaarborgd leespubliek?) als hun online berichtgeving (men noemt het ook weleens kortweg clickbait).

Dat media niet gehinderd door enige schroom sport inzetten om clicks te vergaren, heeft niet bepaald de meest wenselijke repercussies. Het gaat veelal over onbenulligheden, hetgeen dan weer negatieve effecten heeft op de algehele perceptie van sport, als oppervlakkig vermaak en weinig verheffend, wat stuitend genoeg aldoor wordt bevestigd door de berichtgeving, terwijl een sportwedstrijd niets meer of minder dan gelaagd theater is, alleen de vorm verschilt.

Men zou zelfs kunnen concluderen dat onze sportmedia het marketingbureau zijn van Dries Mertens, Greg Van Avermaet en Puck Moonen. (moet u weten: ik zou nooit van mevrouw Moonen gehoord hebben en terecht (dit zijn haar cijfers op Procyclingstats), mochten media mij niet op haar aanwezigheid hebben gewezen en het moet gezegd, ze doen dat behoorlijk enthousiast). Zoals u mogelijks zelf al opmerkt: de eerste slachtoffers heten hier kwaliteit en relevantie.

Als het goed is, zeg ik het ook. Op fanjournalistiek valt Jacobs hier niet te betrappen. Hij kan zich het nu ook veroorloven. Kipchoge is geen Greg Van Avermaet (marketingproduct van fietsenmerk BMC) die in bepaalde perioden van het jaar dagelijks een paar unieke volzinnen moet willen fabriceren. De afstand creëert die luxe zorgeloos Breaking2 de grond in te kunnen boren.

 

Dat marketing en topsport innig met elkaar verbonden zijn, is indien nog niet het geval nu helder. Maar is Breaking2 ook topsport, met andere woorden: zou een marathon lopen in 2 uur en 25 seconden, weliswaar in zo ideaal mogelijke omstandigheden, voldoen aan de eisen om topsport te mogen heten? Vraag eens aan Zersenay Tadese die voortijdig moest afhaken, behalve tot voor Breaking2 en vermoedelijk nog lang erna een alhier anonieme Afrikaanse hardloper ook wereldrecordhouder op de halve marathon.

Hans Jacobs vindt alvast van niet. ‘Breaking2, alsof Tom Boonen in zijn laatste klassieker achter een derny mocht rijden om nog één keer Parijs-Roubaix te winnen. Of dat Femke Van den Driessche met een motortje in haar fietsframe een werelduurrecordpoging zou wagen.’

Jacobs verslikt zich hier in zijn eigen hyperbool. Een fietser wordt gedragen door het vehikel dat hij bestuurt. Een hardloper dient nog altijd zijn eigen gewicht vooruit te slepen. Een fietser kan freewheelen, op adem komen en nog altijd vooruitgaan, meegezogen door de slipstream. Een hardloper die stopt met het bewegen van zijn benen, ook al wordt hij afgeschermd door een wagen met scherm, zal stilstaan, u moet het thuis maar eens proberen.

 

Als sportmerken tonnen geld willen pompen in een megalomaan project ten bate van de eigen verkoopcijfers, ze doen maar. Evolutie en vooruitgang ontstaan niet door naar de kerktoren te blijven staren. De sport kan er maar wel bij varen. Laat Adidas nu maar volgen. En waarom niet met een vrouw die poogt onder de 2:15 te lopen? (In vergelijking is de grens van 2 uur bij de vrouwen reeds bereikt, meer bepaald door Paula Radcliffe, wier wereldrecord meer dan anderhalve minuut sneller is dan de tweede tijd ooit, gevestigd door Mary Keitany 23 april jongstleden, die in tegenstelling tot Radcliffe niet in gezelschap van mannen liep. Tot dan bedroeg het verschil tussen Radcliffes wereldrecord 2:15:25 met de tweede snelste vrouw aller tijden meer dan drie minuten, dat was ook Keitany.) Al is het maar om te bewijzen hoe absurd/fenomenaal/onwaarschijnlijk/lachwekkend (schrappen wat het minst met uw opvattingen strookt) het wereldrecord van Radcliffe is.

Maar Breaking2:15:25 bekt inderdaad niet zo lekker. Ook dat telt.

 

© 2017 – Extrasport – Matthias Vangenechten