Home » Reportage, Rope skipping

Belgisch broederduo wereldtop in rope skipping

door Extrasport op april 24, 2012 – 15:28Geen Reacties

De broers Willem en Wouter Tack (23) uit Mater (Oudenaarde) zijn beroemdheden in de rope skippingwereld. De leden van de Recrean Ropeskippers Oudenaarde geven overal ter wereld les en workshops. Het Zuid-Oost-Vlaamse weekblad De Beiaard zocht hen op.

© De Beiaard

De tweeling begon op tienjarige leeftijd met rope skipping. “Dat is niet evident”, volgens Wouter. “Twaalf jaar geleden was het geen eenvoudige stap om als jongens te gaan rope skippen. Een vriendin van ons nodigde ons uit om eens mee te gaan. We zagen een mannelijke lesgever stunts uitvoeren en sloten ons zelf ook aan. We hadden al gevoetbald, geturnd en aan atletiek gedaan. In de beginjaren hielden we het vrij rustig en recreatief, zonder veel ambities. Toen we merkten dat we goeie resultaten haalden, vlogen we er stevig in. We konden de turnelementen goed verwerken in onze trainingen. Ik herinner me nog een reactie van een klasgenoot in het middelbaar die zei dat we een vrouwensport beoefenden. Toen we eens onze kunsten op school toonden, verdwenen de vooroordelen al snel. We halen nu al acht jaar een hoog niveau in de teamdisciplines, en daar zijn we best fier op. Regelmatig krijgen we aanvragen binnen van clubs in andere landen om op te treden, les en workshops te geven. Op wekelijkse basis zitten we in het buitenland, ook voor wedstrijden.”

 

Teamverband
Een teamwedstrijd bestaat uit verschillende onderdelen. Je bewijst jezelf in twee snelheidsproeven, waarbij alle teamgenoten afzonderlijk binnen een bepaalde tijdspanne zo veel mogelijk sprongen maken. Bij de eerste proef, dat Single Rope heet, gebruik je een touw. Als je 180 sprongen haalt op een halve minuut, behoor je pas tot de middelmaat. We gebruiken lichte ijzerdraad, wat natuurlijk sneller springt dan een touw. Het tweede snelheidsonderdeel, Double Dutch, hanteert hetzelfde principe maar dan met twee touwen. Naast de snelheid zijn er vier vrije oefeningen, twee met Single Rope en twee met Double Dutch, waarbij je opnieuw binnen een bepaalde tijdslimiet zo veel mogelijk creativiteit aan de dag moet leggen. Daar word je afgerekend op moeilijkheidsgraad, kracht, techniek en choreografie. Het teamgevoel wordt een belangrijk element omdat je bij bepaalde onderdelen met vier tegelijk werkt. Alles moet trouwens perfect samenvloeien met achtergrondmuziek.”

 

De competitiewedstrijden vinden in de lente plaats, vooral in de maanden maart en april. “We beginnen steevast in november. Als die competitie gedaan is, komen er demonstratiewedstrijden in mei. In juli zijn er dan wereld- of Europese kampioenschappen. Bij demonstratie werk je met twaalf tot zestien ploeggenoten en probeer je op acht minuten tijd zoveel mogelijk elementen van de sport te demonstreren. Ook dan worden moeilijkheidsgraad en choreografie beoordeeld. De keuze van de muziek is ook cruciaal. Omdat de routines in april klaar zijn, is het vanaf mei vooral kwestie om de conditie op peil te houden.”

De broers Tack met hun team op het EK - © De Beiaard

Wereldtop
De broers hebben samen met hun teamgenoten al heel wat bereikt. “We zijn op dit moment met Recrean de regerende Europese en Wereldkampioen. We werden bij de junioren en senioren samen al een zestal keer Belgisch Kampioen, wonnen driemaal na elkaar het Europees Kampioenschap (Nederland in 2007, Zweden in 2009 en Hongarije in 2011) en haalden in 2008 en 2010 twee wereldtitels op rij (2008 was in Zuid-Afrika en 2010 in Engeland). Het WK in 2008 was ons hoofddoel van dat seizoen. We hadden zo hard getraind dat een tweede plaats ons zou teleurstellen. Onze tweede wereldtitel was spannender, omwille van een moeilijke start. Bij de eerste proeven stonden we pas vijfde. We beslisten toen om niet meer naar de tegenstand te kijken, langer in de kleedkamer te blijven en ons enkel op onze eigen prestatie te focussen. Tijdens de volgende proeven hoorden we aan de reacties van het publiek dat we beter presteerden dan de concurrentie. Toen beseften we dat we nog kans maakten. Uiteindelijk knokten we ons naar onze tweede wereldtitel. De eerste was de mooiste, de bevestiging was de moeilijkste. Ook de meisjesteams van Recrean behoren trouwens tot de wereldtop en doen altijd mee voor de prijzen. De grootste teleurstelling kwam in april vorig jaar, op een Double Dutchwedstrijd. We werden vijfde omdat wij te veel risico namen en show integreerden in onze choreografie. Wij willen het publiek ook entertainen. Als we net als onze tegenstanders op veilig hadden gespeeld, stonden we wellicht op het podium. Die vijfde plaats zindert nog steeds na.”

 

De laatste jaren gaat de Belgische rope skipping er volgens Wouter op achteruit. “Het huidige Belgische systeem belemmert ons om veel te verbeteren. Alles is vrij technisch. Het komt er op neer om zo veilig en zo technisch mogelijk te spelen. Vroeger was het ‘hoe zotter hoe beter’. Wij leggen graag meer risico in onze shows, maar dat levert weinig punten op. In de VS is het net zo en toont iedereen graag wat hij of zij kan. Nu beginnen de Amerikanen te klagen over het puntensysteem, omdat zij naar eigen gevoel meer verdienen. De punten worden door juryleden toegekend. Een jurylid kijkt enkel naar moeilijkheidsgraad, de andere kijkt naar techniek. Je begint met 500 punten, per individuele fout die iemand maakt, verlies je er al 25. Als elk teamlid een fout maakt, sta je al op 400. Als je rond 400 blijft, behoor je tot de wereldtop. Daar slagen wij grotendeels wel in. Het wereldrecord staat op onze naam, met ongeveer 420.”

Op het podium op het EK © De Beiaard

Rope skipping als bijberoep
“Omdat we al enkele jaren op hoog niveau presteren, voelen we stilletjes aan verzadiging optreden. We focussen ons ondertussen toch minder en minder op het competitieve gedeelte. Zo laten we het wereldkampioenschap in augustus aan ons voorbijgaan en verdedigen we dus onze status niet. Onze concurrenten uit Hong Kong, VS en Zuid-Afrika zullen deze zomer voor de wereldtitel strijden. We werken aan een ander project waar we nog niets over kwijt mogen. We staan aan het begin van een tweede carrière binnen het rope skipping. Willem is trouwens ook al trainer bij de jeugdploegen. Vroeger waren we allebei trainers van jeugdploegen, maar omdat we vaker reizen is dat niet meer haalbaar. We houden er wel van om op verschillende plaatsen in de wereld les te geven. België is het enige land dat rope skipping structureel benadert met een didactisch programma, waardoor wij in het buitenland worden gevraagd. Wij kunnen echte cursussen en trainingsschema’s aanbieden, wat het voor beginnende rope skippers eenvoudiger maakt.”

 

De beide broers een bachelordiploma Lichamelijke Opvoeding. “Als we de deuren van Recrean ooit achter ons zouden dichtgooien, stappen we in het onderwijs. Die studies konden we op drie jaar voltooien omdat we recht hadden op een topsportstatuut. Dat betekende echter dat we veel op het vliegtuig studeerden. Lichamelijke Opvoeding sluit mooi aan bij het werk dat we leveren bij de rope skippers. De droom is om later als lesgever voor de klas te staan, met ropeskipping als bijberoep. We zullen wel het nadeel ondervinden dat we minder naar het buitenland kunnen reizen. Daarom genieten we er nu met volle teugen van.”

Dat het sociale leven zich vooral binnen de Recrean Skippers afspeelt is voor Willem logisch. “De rope skippingwereld is familiair, iedereen kent er iedereen. Facebook is een ideaal middel om met kennissen in contact te blijven. We proberen om af en toe met oude vrienden af te spreken. Zij weten ook dat ze ons niet elke dag moeten uitnodigen om iets te gaan drinken. De meesten kunnen daar mee leven, we hebben natuurlijk ook wel al vrienden verloren.”

 

Wie graag op de hoogte blijft van de prestaties van de Recrean Ropeskippers Oudenaarde, kunnen surfen naar de website www.recreanskippers.be.

© 2012 – De Beiaard – Xavier De Naeyer

 

 

Tags: , , ,