Home » Actua, Visie

Azerbeidzjan, 12 points?

door Extrasport op juni 7, 2015 – 07:31Geen Reacties

Vrijdag starten in Baku (Azerbeidzjan) de Europese Spelen. Tijdens zo’n evenement zijn alle ogen gericht op het organiserende land. Maar wie of wat is dat gastland nu eigenlijk?

© Wikimedia Commons

Azerbeidzjan is echt een droomland. Of je moest van in een veel te kleine cel vliegen vanwege het verkondigen van een politieke mening die toevalligerwijs niet strookt met die van het heersende regime en van je huis tegen de grond zien gaan omdat er wat atleten hun kans schoon zien een medaille te grijpen zonder tegen een Amerikaan op te lopen een even grote fan zijn als Greg Henderson van Fabio Aru.

 

Of de Belgische delegatie een liefhebber is van dit soort praktijken is vooralsnog onduidelijk. Terwijl Duitse sporters oproepen om de politieke gevangenen in Azerbeidzjan vrij te laten, is het vooral tellen geblazen hoeveel medailles België kan halen op een sportfeestje waarvan zowel het voortbestaan als de waarde ervan onzeker is. Neem 25% van het geschatte aantal potentiële medailles en je komt op het reële aantal uit met een foutenmarge van 1. 2.25 dus. Of 3.25 of 1.25. Omdat er geen Amerikanen en Chinezen meedoen, mag er naar boven afgerond worden. Vier. Het toeval wil nu dat dit het aantal seconden is dat president van Azerbeidzjan Ilham Aliyev dit jaar al aan persvrijheid en mensenrechten heeft gedacht. Hier geldt een foutenmarge van vier seconden.

 

Dicht bij vier ligt vijf. Op die positie prijkt Azerbeidzjan in de wereldranglijst voor landen met de minste persvrijheid. Eritrea spant er de kroon voor Noord-Korea en Saoedi-Arabië. Landen die Azerbeidzjan achter zich laat: Iran is op plaats 7 te vinden, China op 8 en Cuba op de tiende plaats. De overheid beheert er elke vorm van informatie en journalisten worden er al de mond gesnoerd nog voor ze die hebben opengedaan. Straks valt de openbare omroep er nog in handen van een ondernemer die er zijn shampoo komt slijten. Dat kan je niet willen.

 

De kans is veeleer gering dat de bevolking van Azerbeidzjan dit onheil bespaard wordt door de eerste Europese Spelen ooit, die plaatsvinden in een land dat niks van doen heeft met de normen en waarden waar Europa zo de mond van vol heeft. Op voorwaarde wel dat er geen economische belangen op het spel staan, dat spreekt voor zich. Want behalve van smoezen om dissidenten of journalisten die hun job proberen uit te oefenen achter de tralies te stoppen en van hernieuwde definities van een eerlijke stembusgang is Azerbeidzjan ook een producent van olie.

 

Waarom een boycot pas helemaal hypocriet zou zijn, debiteerde ik eerder al. Nu kan je doen alsof er buiten de stadions in Azerbeidzjan journalisten gewoon hun werk kunnen verrichten, presidenten niet met 85% van de stemmen verkozen worden en oppositieleden niet zomaar van de aardbodem verdwijnen en gewoon lekker medailles tellen. Toch is op een volle sportkalender de sportieve waarde van vele disciplines op de Europese Spelen twijfelachtig, net als het gehele evenement. De Europese Spelen kunnen maar op één manier hun relevantie bewijzen, door hun stempel te drukken op de maatschappij. Niet hier, maar in Azerbeidzjan. Lukt dat, zullen de Europese Spelen vanzelf op de kaart komen te staan. Het moet niet altijd politiek zijn die sport gebruikt.

 

© 2015 – Extrasport – Matthias Vangenechten

 

 

Tags: ,